خانه به عنوان نمونه کوچکی از فرهنگ و تمدن در نظر گرفته می‏شود؛ قدرت و استحکام بنیان خانواده و خانه به معنی استحکام جامعه و شور و اشتیاق در زمینه‏های فرهنگی و تمدنی آن جامعه خواهد بود. دین اسلام در خصوص کم و کیف فضای زیست و سکونت جوامع انسانی، نظرات مبنایی دارد و به عبارتی آیات و احادیث، متغیر اصلی در طراحی خانه بشمار می‏آید.

در این پروژه برای دستیابی به نظرات اسلام از واژه‏ها که ابتدایی‌ترین فرم از تظاهر اندیشه و نظر هستند شروع به استخراج مفاهیم شده است. برای این کار نخست به قرآن مجید و پس از آن کلام آورنده کتاب و تبیین کنندگان آن رجوع می‎شود و در گام بعد آنچه که اندیشمندان و متفکرانی که در بال و پر گرفتن آن اندیشه‏ها موثر بوده‏اند بررسی می‌شوند. در گام سوم برای تکمیل شاخص‏های طراحی مسکن مطلوب به کنکاش در کتاب‏های استاندارد جهانی و داخلی مانند مقررات ملی، Timesaver, Neufert و غیره پرداخته می‎شود و قوانین مربوط به جانمایی مسکن در شهر، روابط فضایی خارجی و داخلی خانه، ابعاد و اندازه‏ها و.... استخراج و دسته بندی می‎شوند. در نهایت این پروژه به سه دسته از شاخص‏های استخراج شده دست می‎یابد که پس از مقایسه تطبیقی آن‌ها، درجه اهمیت آن‏ها مشخص شده و قوت و ضعف شاخص‏ها در دو حیطه عقلی و نقلی مورد بررسی قرار می‎گیرد تا بتوان بر اساس آن شاخص‏های مسکن مطلوب اسلامی را استخراج نمود.

مسکن مطلوب باید از دو جهت کارایی داشته باشد، یکی از نظر جنبه­ی شرایط فیزیکی و دیگری از نظر جوابگویی به نیازهای معنوی مردم؛ بنابراین معیارهای مسکن مطلوب به این محدود نمی‌گردد که سرپناه و حافظ انسان در برابر شرایط نامساعد جوی و گزند حیوانات و احتمالا آسیب همنوعانش باشد، و یا اینکه از نظر اقتصادی قیمت مناسبی داشته باشد بلکه معیارهایی همچون امنیت و ایمنی، آرامش، دنجی، محرمیت و... از مهم‎ترین معیارهای مسکن مطلوب هستند؛